Θεώρησα σκόπιμο να συμπεριλάβω στη σελίδα μου αυτό το ποιητικό κλασικό αριστούργημα του Κίπλινγκ "Αν"

RUDYARD KIPLING

Ά ν μ π ο ρ ε ί ς Να κρατιέσαι νηφάλιος σαν όλοι τριγύρω Τάχουν χαμένα, και φταίχτη σε κράζουν για τούτο…
Αν μπορείς να πιστεύεις, σε σένα σαν όλοι για σένα αμφιβάλλουν, Μα και ν’ ανέχεσαι συ ν’ αμφιβάλλουν για σένα…
Αν μπορείς να προσμένεις, χωρίς ν’ αποκάνεις ποτέ καρτερώντας…
Κι’ αν, σα σε μπλέξουνε ψεύτες, εσύ σε ψευτιές δεν ξεπέσεις…
Κι’ αν, μισημένος, κρατείς την ψυχή σου κλεισμένη στο μίσος, Μα χωρίς και να δείχνεις ποτέ περισσή καλοσύνη,
Κι ουδέ πάρα πολύ συνετός στις κουβέντες σου νάσαι…
Ά ν μ π ο ρ ε ί ς Να ονειρεύεσαι, δίχως ως τόσο να γίνεις Των ονείρων σου σκλάβος ποτέ.
Κι’ αν στοχάζεσαι πάντα, Μα χωρίς και να κάνης τη σκέψη σκοπό σου…
Αν μπορείς ν’ ανταμώσεις το Θρίαμβο είτε την Ήττα Και να φέρνεσαι πάντα στους δυο κατεργάρους αυτούς ολοίδια…
Αν μπορείς να υποστείς, μιαν αλήθεια που λες, να τη βλέπεις, Διαστρεμμένη απ’ αχρείους, να γίνει για βλάκες παγίδα…
Κι’ αν της ζωής σου το έργο μπορείς να το βλέπεις συντρίμμια, Και να σκύβεις, να το χτίζεις ξανά με φθαρμένα εργαλεία…
Ά ν μ π ο ρ ε ί ς Να σωριάζεις μια στοίβα τα κέρδη, το Βοιός σου, Και σε μια ζαριά να ρισκάρεις τα πάντα μια κι’ έξω,
Και να χάνεις, και πάλι ν’ αρχίζεις, ν’ αρχίζεις απ’ το άλφα, Δίχως ποτέ μια κουβέντα να πεις για τα κέρδη που πάνε…
Αν μπορείς ν’ αναγκάσεις τα νεύρα, τους μυς, την καρδιά σου, Να δουλεύουν ακόμα για σε, κι’ αφού σπάσουν κι’ αφού παραλύσουν,
Και μπορείς να κρατήσεις ακόμα, σαν μέσα σου πια δεν υπάρχει Τίποτα εξόν απ’ τη θέληση, που τους προστάζει: Βαστάτε…
Ά ν μ π ο ρ ε ί ς Με τα πλήθη μιλώντας, να φυλάξεις την πάσα αρετή σου… Κι’ αν, με ρηγάδες παρέα, δεν χάσεις το νου σου…
Κι’ αν, ούτ’ εχθροί, μα ούτε φίλοι ακριβοί να σε πλήξουν μπορούνε… Κι’ αν λογαριάζεις τους πάντες, μα κανέναν περίσσια…
Κι’ αν μπορείς να διατρέχεις στο κάθε λεφτό, που αδυσώπητο φεύγει, Όλο τον δρόμο που πρέπει να γίνεται μεσ’ στους εξήντα του χτύπους,
Τότε δική σου θε νάνε όλη ή Γη, κι’ ότι μέσα της κλείνει, Και – τρανότερο – τότε πια γένηκες Α Ν Τ Ρ Α Σ παιδί μου… ( Μετάφραση Χρ. Α. Μάνεση )
ΑΛΛΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΔΩ